Walcząc o bójki – Harley Haggarty

Przedstawiamy kolejne tłumaczenie fenomenalnych tekstów ukazujących się na łamach portalu The Players Tribune. Czym są bójki, dla ludzi, którzy zajmują się tym zawodowo? Najlepiej wytłumaczy wam to ktoś, kto nie tylko zarabiał na biciu się na lodzie, lecz na pewnym etapie sam płacił żeby móc uczestniczyć w bokserskich pojedynkach w hokeju.

Nie uważam się za dobrego hokeistę. Nie uważam się nawet za dobrego „enforcera”(przyp. tłum. osoba, która wszczyna bójki). Ale jeśli chcę dalej grać w hokeja, to właśnie muszę robić.

Moja pierwsza bójka podczas meczu wydarzyła się kiedy miałem 18 lat i grałem w Western State Hockey League. Mecz był w mieście Wichita w stanie Kansas i pamiętam, że był tam taki gość z przyciemnionym wizjerem na kasku. Był on francuskojęzycznym Kanadyjczykiem i dogadywałem mu z tego powodu. Zapytał mnie czy chcę się bić, a potem mnie popchnął. Jak tylko mnie dotknął, poczułem jak silny był. Mimo że mam 186 cm wzrostu i ważę 104 kg, on był po prostu dobrze zbudowany. Powiedziałem mu, że nie ma mowy. Nie byłem gotowy zmierzyć się z takim gościem.

Ale potem nadeszło wznowienie i od razu udało mu się wyjść przed wszystkich i strzelić gola. Mój trener popatrzył na mnie spojrzeniem, które widziałem od tego czasu niezliczoną liczbę razy. To subtelne skinienie głową, które może znaczyć tylko „lepiej się z nim teraz bij”. Więc na następnej zmianie rzuciliśmy rękawice i zaczęliśmy się szarpać. Na szczęście żaden z nas nie przywalił drugiemu z całej siły i po prostu upadliśmy na lód.

Po walce wróciłem na ławkę i trener zapytał mnie, czy wiem kto to był. Powiedziałem mu, że nie, a on odpowiedział, że to gość z Quebec Major Juniors, ligi znanej z bójek.

O cholera.