Ottawa, czyli miejsce w którym po burzy, słońce może już nigdy nie wyjść

Mówi się, że nawet po największej burzy, zawsze wychodzi słońce. Światła na próżno jednak szukać w stolicy Kanady. Wszystko wskazuje na to, że Ottawa Senators na dłuższy czas znaleźli się w strefie klimatycznej, w której zaczyna się właśnie pora deszczowa…
Najczarniejszy dzień w historii organizacji – to jeden z najczęściej powtarzających się komentarzy po transferze Erika Karlssona do San Jose Sharks. Nie chce tu i teraz komentować samej wymiany – ocena może być tylko jedna i nawet mało wyrobiony kibic NHL czuje, że coś jest nie tak. Wielu jednak nie zdaje sobie sprawy, jak bardzo „nie tak” jest w Ottawie. Tak źle nie było nawet 28 lat temu w Edmonton, kiedy Oilers wytransferowali Wayne’a Gretzkyego do Los Angeles Kings…

W Ottawie psuje się wszystko, a niedawne sukcesy w playoff i bliski awans do Finałów Pucharu Stanleya tylko zamydliły obraz. Organizacja po śmierci Bryana Murraya jest na równi pochyłej, a kolejne problemy pojawiają się niczym grzyby po deszczu. Konflikt na linii Karlsson – Hoffman, którego kolejny odcinek mieliśmy w ostatni piątek w sądzie, zawieszenie a wreszcie zwolnienie Randyego Lee (asystenta menedżera) będące wynikiem jego problemów z prawem (aresztowanie w Buffalo pod zarzutem nękania 19-letniego kierowcy hotelowego), problemy finansowe właściciela i niejasne refinansowanie długów klubowych, a wreszcie fatalna frekwencja w hali Senators i jawny konflikt środowisk kibicowskich (tylko 4 tysiące sprzedanych karnetów na sezon, billboardy z hasłem #MelnykOut) z Eugene Melnykiem, właścicielem klubu, to tylko zapowiedź kolejnych problemów.

Te pojawiają się z całą siłą po transferze Erika Karlssona. I nie chodzi tu już o sam poziom sportowy, tylko o chaos i festiwal kłamstw ze strony Pierre’a Doriona. O co chodzi? Podsumujmy kilka faktów, które zestawione obok siebie od razu zobrazują o czym mowa.
Luty 2018 roku Dorion przedłuża kontrakt z Ottawa Senators i wg jego słów z września tego roku, już wtedy zapada decyzja o konieczności totalnej przebudowy i transferze Erika Karlssona. Wszystko to niemal tuż po udanych playoff i transferze, w którym Ottawa pozyskała Matta Duchene z Colorado Avalanche i dała jasny sygnał, że stawiają wszystko na jedną kartę i jak to popularnie mówi się w NHL są w „go-for-it mode”.

Słowa Doriona na konferencji prasowej po transferze kapitana Ottawy nijak się mają do tego, co mówił na zakończenie ubiegłej kampanii na sesji z kibicami. Tam zapowiadał najlepszą możliwą ofertę dla Karlssona. Doskonale już przecież wiedział, że Erika nie ma w jego i Melnyka planach. Oferta musiała być wydmuszką i Karlsson nie zawiódł, odrzucił propozycję dając organizacji zielone światło i rozgrzeszenie. Już nie dało się ukryć konfliktu na linii zawodnik – właściciel, wcześniej w takim znalazł się Kyle Turris i Daniel Alfredsson. Pierwszego Dorion wytransferował, drugi zrezygnował z funkcji w klubie.

Jest jednak gorzej niż się wydaje. Bo skoro klub okłamał kibiców i pośrednio również Karlssona odnośnie jego przyszłości w stolicy Kanady, to zagadką pozostaje dlaczego Dorion nie zdecydował się na oddanie wyboru w drafcie 2018 do Colorado Avalanche? Przypomnę tym, którzy nie pamiętają – w wymianie za Duchene, Senators zobowiązali się do oddanie pierwszego wyboru w 2018 bądź 2019 roku. Skoro wiem, że idę w totalną przebudowę i oddaje najlepszego zawodnika, to z dużą dozą prawdopodobieństwa zakładam, że kolejny sezon będzie tym, w którym będę okupował doły tabeli. Więcej, być może będę tankował, tylko po to, aby mieć szansę na wybór Jacka Hughesa, zawodnika który dla Ottawy mógłby być taką samą postacią, jaką jest Connor McDavid dla Edmonton Oilers czy Auston Mathews dla Toronto Maple Leafs. Kryminał i świadome działanie na niekorzyść organizacji czy po prostu niemiłosierna głupota? Efekt? Totalna degrengolada w stolicy Kanady, która już nawet nie jest pośmiewiskiem, a przedmiotem troski NHL.

Będąc obiektywnym trzeba dodać, że sam Karlsson również nie jest bez winy. Jestem
w stanie uwierzyć, że nie chciał opuszczać Ottawy, ale nie chciał grać w klubie zarządzanym przez tych ludzi. Szweda bardzo cenie za to, co robi na lodzie, nie przekonuje mnie jednak tak bardzo już jako człowiek i kapitan drużyny. Jego nieprzemyślane komentarze i zachowania w ubiegłych rozgrywkach (choćby zabranie krążka po ostatnim meczu sezonu) były pożywką dla prasy i spekulacji na temat jego przyszłości. Dziś słowa Erika o tym, że nawet w najśmielszych snach nie spodziewał się, że zostanie wytransferowany kłują w oczy. Podziękowania dla wszystkich poza Melnykiem i Dorionem, nawet mimo konfliktu, także nie są w moich oczach „act class”.

Dla wszystkich sympatyków Senators nadchodzące rozgrywki będą bardzo długie. Pusta hala (kibice już zapowiadają bojkot meczów Ottawy), spekulacje na temat przyszłości Duchene i Marka Stone’a, wreszcie zapewne fatalne wyniki i brak pierwszej rundy… Ciężkie jest życie kibica.

Autorem publikacji jest Krzysztof Sankiewicz

To jeden z niewielu darmowych artykułów na portalu. Zachęcamy do wykupienia subskrypcji, by móc czytać wszystkie teksty naszego autorstwa: