Analiza: Finansowe cięcia w NHL? Tak, pierwsze już na wolnym rynku

Era salary cap wynosi 15 lat. Prawie z każdym rokiem NHL notowała większe przychody, a co za tym idzie kluby mogły wydawać więcej pieniędzy na zawodników. Bieżący będzie pierwszym od 2013 i słynnego lokautu, w którym ten trend nie sprawdzi się. Koronawirus zrobił swoje i kolejnego wzrostu przychodów nie będzie. NHL w celu powrócenia jak najszybciej na właściwą ścieżkę jako pierwszy krok zastosuje zamrożenie limitu wynagrodzeń na dotychczasowym poziomie 81,5 miliona dolarów. Najwięcej stracą na tym niezależni wolni agenci.

Problem klubów jest taki, że w porównaniu do poprzedniego roku, mając zakontraktowaną mniejszą liczbę graczy wydały na to więcej pieniędzy, co obrazuje poniższa tabela.

Rok	Liczba kontraktów przed offseason	Limit płac	Wydatki na wynagrodzenia	Wolne środki na kontrakty
2017	515	2 325 000 000	1 779 193 762	545 806 238
2018	525	2 464 500 000	1 860 271 746	604 228 254
2019	525	2 526 500 000	1 978 727 867	547 772 133
2020	462	2 526 500 000	2 060 589 420	465 910 580

 

W 2019 roku kluby przy tym samym salary cup wydały niespełna dwa miliardy dolarów na kontrakty, a w bieżącym kwota okazała się wyższa o prawie 82 miliony, przy czym liczba umów spadła o 63. Wniosek jest tylko jeden, a mianowicie wzrosła średnia gaża kontraktu.

Należy spodziewać się, iż nastąpi wzrost wykupów (buyout) umów oraz coraz bardziej zapełniać się będą listy długoterminowych kontuzji. Patrząc na niepewne finansowo czasy, należy liczyć się z tym, że nie każda z drużyn będzie skora opróżniać swoje sakwy na wynagrodzenia. Przed startem poprzednich rozgrywek kluby zaangażowały na nowe umowy aż 90 procent wolnych środków, przy czym w latach wcześniejszych były bardziej oszczędne, wydając w przedziale 70-80 procent. Obrazuje to poniższa tabe