Analiza: tak dziko dawno nie było, Wild wykonują szereg ruchów!

Oddanie do Buffalo Erica Staala, nadto podanie do publicznej wiadomości, że do zespołu nie wróci jego długoletni kapitan, Mikko Koivu, to wyraźny sygnał, że w szeregach Minnesota Wild zaczynają się duże zmiany. Być może jest to preludium do dalszych ruchów kadrowych, bo trudno oprzeć się wrażeniu, że póki co Wild raczej się osłabili niż wzmocnili.

Za 36-letniego Staala Minnesota otrzymała blisko 30-letniego Marcusa Johanssona. Można powiedzieć, że branie wyraźnie starszego gracza jest zawsze trochę ryzykowne, ale kiedy dopowiemy, że Staal to tylko roczny kontrakt za 3,25 mln dolarów, to okazuje się, że to Sabres trochę tu zaoszczędzili, bo Szwed za najbliższe rozgrywki zainkasuje 4,5 mln dolarów.

Johansson wypracował sobie solidną markę, będąc porządnym graczem środka ataku w barwach Washington Capitals, był też ważną postacią zeszłorocznego marszu przez fazę play-off Boston Bruins, ale roczna przygoda w Buffalo zbyt dużego splendoru mu nie przysporzyła. Niby był liderem swojego zespołu pod względem asyst pierwszego stopnia na 60 minut gry, ale już np. miał ogromne problemy z generowaniem strzałów na bramkę rywali. Na tym etapie kariery widzę go raczej jako porządnego trzecioliniowca, który najlepiej sprawdza się przy grze 5 na 5. To zdecydowanie użyteczny gracz na wymagania dzisiejszej NHL, ale wiekowy Staal wciąż zdaje się mieć większy wpływ na grę po obu stronach lodu, no i na rozgrywanie liczebnych przewag.

GM Bill Guerin dostał wyraźny mandat na poczynienie dużych zmian w składzie swojej ekipy, ale dlaczego