Czy hokejowi bramkarze są upośledzeni? Krzywdząca teza „eksperta”

Jak reagujesz, drogi czytelniku, gdy jakiś polityk opowiada Ci o konieczności walki z korupcją, albo o demokracji? Jak może czuć się typowy fan koszykówki, gdy jeden z jej gwiazd prosi o 80 milionów dolarów rocznie, by wyżywić rodzinę? Mniej więcej tak samo, jak gdy Mike Milbury próbuje kogoś obrazić. Często hokejowy świat nie reaguje już na debilne wypowiedzi „eksperta”. Może dlatego, że nie warto rzucać błotem w błoto.

Marcin Najman hokeja

Kim jest Mike Milbury? Aktualnie otwiera usta w telewizji wypowiadając coś, co w jego umowie o pracę zapewne nazywa się „fachowa opinia”. Jednak jako fan hokeja od lat ja kojarzę go głównie z tego, że jest on jednym z głównych autorów upadku i zniszczenia organizacji New York Islanders. Pyszałkowaty, krnąbrny i zawistny człowiek, który swoich zawodników traktował jak zabawki (przykład Tommy’ego Salo jest tutaj chyba perfekcyjny).

…a może Piotr Żyła hokeja… tylko bez sukcesów

Największym sukcesem Mike’a jest to, że ma całą szczękę i ktokolwiek ma ochotę go czasami słuchać. To on jest autorem epickich wypowiedzi, które złotymi literami zapisały się w wielkiej księdze hokejowego paździerza. Oto tylko niektóre z nich: „Miło jest grać w pełnej hali, nawet jeśli jest ona wypełniona przygłupimi fanami Rangers”.

„Cieszę się, że tak dobrze wiedzie się Roberto (Luongo)” a także „Ollie stał się świetnym zawodnikiem dla Florydy. Cieszę się z ich sukcesów, dopóki nie idzie to z naszej kieszeni” – te cytaty pochodzą z czasów, gdy Isles pod wodzą tego troglodyty stracili Jokinena oraz Luongo ponieważ „bo tak”. Pominę tu fakt nazwania agenta Zigmunda Pallfy’ego „niezrównoważonym”, czy inne tego typu wypowiedzi. Jedna z jego ostatnich sentencji jednak wywołała u mnie ciśnienie 300/300.

Odtwórz film

Bramkarze są upośledzeni?

Po fatalnym zagraniu