Hokej w szambie. Gdy krzyżują się drogi polityki i NHL

Kochamy hokej. Kochamy polityków. Są popularni, uśmiechnięci i zawsze do nas machają, gdy przyjeżdżają odwiedzić nasze miasto. Politycy są bardzo ważni w naszym życiu. Tak twierdzą wszyscy politycy i sondaże, które kupują sobie oni na potrzeby bezinteresownych kampanii, prowadzonych nie dla własnej korzyści, a dla dobra narodu, społeczeństwa, ludności, czy jak tam to sobie każdy z nich określ. Kanada ma pecha o tyle, że hokej jest tam tak popularny, że politycy również się nim interesują. Czy to z miłości do gry, czy do sondaży, które mówią o miłości społeczeństwa do gry. Nietrudno się domyślić, że gdy tylko pchają swoje paluchy do naszej dyscypliny sportu, wychodzi z tego mniejsze czy większe szambo. W jaki sposób politycy nabruździli w hokeju nawet nie mając z nim za wiele wspólnego? Ano bardzo mocno.

Pan Hokej z Antypodów

Żartobliwie można powiedzieć, że hokej już samo nazywanie się „hokejem” (hockey z ang.) ma przechlapane na starcie. Zupełnie niezainteresowany tą dyscypliną sportu australijski polityk Joe Hockey, z racji swojego nazwiska już napsuł tej dyscyplinie sportu sporo krwi. Gdyby nie szacunek do wielkiego Gordiego Howe’a – można by powiedzieć, że Pan Hockey (w odniesieniu do polityka) zasłużył się dla swojego kraju byciem ambasadorem Australii w Stanach Zjednoczonych, gdzie ochoczo przyjmował łapówki.

Odtwórz film

Mało tego sprzedawał dostęp do danych wrażliwych jednej z partii politycznych, a konkretnie danych jej darczyńców. Na koniec swojej kariery dodatkowo dołączył do zacnego grona osób, które Donald Trump nazwał głupimi, a konkretnie jedną z umów klimatycznych, jaką mocno popierał ambasador Australii w USA. Na szczęście Hockey w hokeja nie grał, nie oglądał i nie lubił i zapewne hokej o panu Hockey ma podobne zdanie. Jedyny moment w którym Hockey się hokejem zainteresował, to pojawienie się w NHL australijskiego napastnika Nathana Walkera i próba zbicia na tym politycznego kapitału.

Erekcja i wycieczka do Indii