Penguins to dobra drużyna. Ale na play-offy są już za starzy

Nie do końca rozumiem, jak Sébastien Ogier w wieku 40+ pozostaje najszybszym kierowcą rajdowym na świecie i jak udało mu się tak znakomicie wyprzedzić wszystkich w marcu, na Rajdzie Kenii. Obejrzałem kilka nagrań z kamer pokładowych (onboardów) i wydawało mi się, że Seb w niektórych miejscach znacznie ścinał zakręty.

Nie rozumiem, jak rodzinie Hughesów udało się wychować od razu trzech hokeistów, których dolną granicą umiejętności jest poziom topowego gracza NHL. I to podpowiada, że rodzina oraz rzeczy i zasady w niej przyjęte są ważniejsze niż jakakolwiek szkoła narodowa, miejska, międzygalaktyczna, nieważne.

Jest dla mnie niezrozumiałe, jaki był plan MacKinnona, kiedy ruszył do krążka w swojej strefie w dogrywce na Igrzyskach Olimpijskich przed golem Jacka Hughesa. Oglądam to raz za razem i przy okazji będę o to pytał wszystkich profesjonalnych hokeistów, do których uda mi się dotrzeć.

I zupełnie nie rozumiem, jak łopatka kija u Anthony’ego Manthy wykręciła się w ten sposób w tamtym epizodzie. To było w trzeciej tercji trzeciego meczu Pittsburgha z Philadelphią, przy stanie 2:3. Nieunikniony faul, Flyers wykorzystali przewagę – wyszli na prowadzenie 4:2, wygrali i doprowadzili do stanu 3-0 w serii.

Zupełnie nie rozumiem tego zagrania i zobaczcie, dokąd zaprowadziło mnie to