Tik-tak. Matthews nadal nie wie, czy zostać w Toronto. Chce grać na czas?

12 marca 2026 roku, mecz Toronto z Anaheim. Radko Gudas wpada kolanem w kolano Austona Matthewsa. Kapitan Liści schodzi z lodu i nie wraca do końca sezonu. Za tą chwilą kryje się coś znacznie większego niż kontuzja: kończy się 60 meczów z 27 bramkami i 53 punktami, a zaczyna się najdłuższe i najbardziej druzgocące przesilenie w historii tej organizacji od czasu powrotu ligi po lockoucie w 2004 roku. Toronto traci siedem kolejnych spotkań na finiszu sezonu, kończy z bilansem 32 zwycięstw, 36 porażek i 14 po dogrywce, wpuszcza 299 goli i po raz pierwszy od dekady nie kwalifikuje się do play-off. Dokładnie dwa miesiące od kontuzji Matthewsa, 12 maja, jego przyszłość w tym mieście nadal jest absolutnie otwarta.

428 bramek i zero pewności

Auston Matthews jest najskuteczniejszym strzelcem w historii Toronto Maple Leafs. 428 goli w 689 meczach to liczby, które pozwoliły mu w tym sezonie wyprzedzić Matsa Sundina, czyli człowieka, który jest dziś jednym z szefów organizacji. Przypomnijmy: Sundin potrzebował 1346 spotkań. Matthews dokonał tego w połowie tego czasu. Poza tym 352 asysty i dwa sezony zakończone w drugiej rundzie play-off, oba przegrane z Florydą Panthers. Tyle z bilansem.

Odtwórz film

Problem Matthewsa z Toronto nie jest problemem talentu ani miłości do miasta. Jest problemem okna na mistrzostwo, które przez lata wydawało się tuż za rogiem, a dziś wygląda jak odległa perspektywa. Matthews skończy 29 lat we wrześniu. Kariery hokeistów mają swoje grawitacyjne prawa. Czas nie jest po stronie zawodnika, który najlepsze lata ma już za sobą statystycznie, a pierścień mistrzowski jest wciąż jego jedynym brakującym trofeum.

W rozmowach z dziennikarzami po zakończeniu sezonu Matthews nie powiedział niczego uspokajającego. Zapytany o swoją przyszłość w organizacji odpowiedział tylko tyle, że nie potrafi przewidzieć przyszłości i że są kroki, które muszą najpierw zostać podjęte przez zarząd. Gdy dopytywano, czy odrzuca spekulacje o odejściu, stwierdził lakonicznie, że zawsze jest dużo szumu i że nie zwraca na to uwagi. To nie jest deklaracja lojalności. To jest cisza, która mówi bardzo wiele.

Audycja dla nowego szefa